HÜZÜNLÜ BİR AŞK HİKAYESİ
GAM ZEDEYİM DEVA BULMAM…
Tüm şarkıların bir hikayesi vardır…
“Gamzede’yim Deva Bulmam.”
Şarkısı da bu tür şarkılardan biridir…
Hemen belirtelim, Gam-zede,
üzüntü sebebiyle kötü duruma
düşmüş anlamındadır.
Hikayenin kahramanı Kemani
Tatyos Efendi’nin kendi cemaatinden
çocukluk aşkı bir sevdiği varmış.
Aile o tarihlerde Erivan’a
göç ettiğinden evlenememişler.
Aradan uzun seneler geçmiş Tatyos
efendi evlenmiş çocukları olmuş ancak
kadın hiç evlenmemiş ve
bir gün İstanbul’a dönmüş.
Bunu öğrenen Tatyos Efendi sözlerini
de yazarak bir eser bestelemiş…
Kısa zaman sonra Beyoğlu’nda bir meyhanede
gece nihayete ererken birkaç müşteri ve
sandalyeleri toplayıp yerleri süpüren
birkaç çocuktan başka kimse kalmamışken
birlikte oturdukları Vasili ve Ahmet Rasim
Bey de tam gitmeye hazırlanırken Tatyos
Efendi kemana uzanmış sanki saatlerdir içen
ve çalan o değilmiş gibi kemanı omuzuna
yerleştirip, hafifçe başını kemana eğerek,
dudaklarında acı bir tebessümle o ana
kadar duyulmamış
o uşşak şarkıyı ilk defa söylemiş…
Gamzede’yim deva bulmam,
Garibim bir yuva kurmam,
Kaderimdir hep çektiren,
İnlerim hiç reha bulmam.
Elem beni terketmiyor,
Hiç de fasıla vermiyor,
Nihayetsiz bu takibe,
Doğrusu ta’kât yetmiyor.
Ehl-i dilin yoktur kadri,
Uğraşma gel Tatyos gayri,
Eserin çok kıymetin yok,
Git talihine küs bari…
Tatyos kemanı omuzundan indirdiğinde
hiç kimsenin tek bir kelime edecek hali yoktur…
Vasili hıçkıra hıçkıra ağlıyor meyhane de kalanlar
da göz yaşlarını birbirlerine sezdirmeden
silmeye çalışıyorlar…
Birkaç hafta içinde İstanbul’da bu şarkıyı
ezberlemeyen ne hânende ne sâzende kalıyor…
Şarkıyı besteledikten bir ay sonra Tatyos
Efendi vefat ediyor naaşı kilisede iken
otuz yıl önceki çocukluk aşkı olan kadın
Ahmet Rasim’in yanına üzerinde
“Tatyos ile birlikte defnedilecektir…”
yazılı bir zarf bırakıyor...
Yarım saat sonra Tatyos’un
naaşı ile birlikte toprağa verilecek
zarfın içinde şu dizeler yazılıdır;
Gamzede’sin devân benim
Garip kuşsun yuvan benim
Çektiğimiz yeter gayri
Kaderimsin inan benim.
Ta’kât yetişmez eleme,
Bülbül imrenir çileme.
Bizim şu kara sevdamız,
Kalsın öteki aleme.
Elbet kadrini bilirim,
İste; canımı veririm.
Küsme talihine Tatyos
Çok durmam ben de gelirim (Alıntı) 
