Başrollerini merhum Tarık Akan ve Hale Soygazi’nin oynadığı “BİR AVUÇ CENNET” filminin bazı bölümleri Bilecik’te çekildi.
Yapımcılığını Bilecik Demirköylü yönetmen Muammer Özer’in yaptığı 1985 yapımlı film; Demirköyden İstanbula göçen bir aile dramını anlatıyor. Konusu yaşanmış gerçek bir öyküden alınan filmin bazı bölümleri Demirköy’de bazı bölümlerinin ise Bilecik’in eski pazar kurulan (Eski Seven Çarşısı) alanda çekildiği biliniyor. Senaryo gereği; Kentte kurulan pazar alanını işgal eden aileyi (Film Oyuncularını) Bilecik Belediyesi Zabıta memurları yerinden kaldırma sahnesini çok sayıda vatandaş merakla izlemiş idi.
DEMİRKÖYLÜ YÖNETMEN MUAMMER ÖZER
Demirköy doğumlu yönetmen Muammer Özer, Bir Avuç Cennet filminde , Demirköyden İstanbula göçen bir aile dramını anlatıyor. Bu aslında, gerçek yaşanmış bir öyküdür. Tarık Akan Hale Soygazi ile müthiş bir hikaye.
Muammer Özer, film yönetmeni, senarist, yapımcı. Altı çocuklu bir demiryolu işçisinin oğlu olan Muammer Özer, ekonomik nedenlerle yarıda bıraktıığı ortaöğreniminden sonra Eskişehir Belediyesi Şehir Tiyatrosu’nun oyunculuk kurslarında eğitim aldı.
Doğum tarihi: 1 Ocak 1945
BİR AVUÇ CENNET KONUSU:
Göç yolları… Kamil (Tarık Akan) ve ailesi traktörle İstanbul’a gelir. Köylüsü tornacı Selim’in yanına yerleşmeyi düşünen Kamil, evde yaşayan kadından Selim’in bir iş kazasında hayatını kaybettiğini; dul eşinin de çocuklarla birlikte taşındığını öğrenir. Yönetmen Muammer Özer, bu beklenmedik durumla filmin dramatik akışının yönünü gösterir.
Kamil ile Emine (Hale Soygazi) diyaloğundan başta barınma sorunu olmak üzere, göç etmenin yarattığı yeni sorunlarla başa çıkmanın; yeni hayata adapte olmanın ve tanımadıkları bilmedikleri bir kentte hayata tutunmanın derdindeki insanların düşünce dünyasını izleriz. Filmin dramatik çizgisini oluşturan bu olguyla yönetmen Muammer Özer, köyden kente göç halindeki emeğin ve göçmenlerin gerçek hayatlarına bir bakış sunar. Göçün kaçınılmaz ihtiyacı olan barınma sorunu ve bu ihtiyacın tartışıldığı Bir Avuç Cennet, neoliberal dönüşümün kırlardan kopardığı ancak kentlerde bir güvence sunamadığı insanların karşı karşıya kaldıkları sorunların anlatılması bakımından önemli bir film.
Kamil ile Emine’nin tartışmasından kente göç etme fikrinin Emine’ye ait olduğunu öğreniriz. Kamil ortada kalmalarının sorumluluğunu eşine yükler ve onu suçlar. Kavga ederler. Aile köye geri dönmekle kentte kalmak arasında ikilem yaşar. Geceyi sokakta geçiren aile, sabah polis tarafından gitmeleri konusunda uyarılır. Bu sahnede geniş bir açıdan pazar yerini izleten yönetmen Muammer Özer, Kamil ve ailesi gibi kente yeni göç etmişlerin günün ilk ışıkları ile birlikte çıktıkları yeni yolculuğu gösterir. Kamil ve oğlu Cevat (Barış Adalı) kiralık ev aramaya çıkarlar. Kiralık evin fiyatının yüksek olması nedeniyle eli boş dönen baba-oğul Emine ve kızının (Revnak Güzel) pazar yerinden gittiğini görürler. Emine ve kızını boş bir arazide terk edilmiş bir hurda otobüsün yakınında bulan Kamil, ev fiyatlarının yüksekliğinden yakınır. Emine, buldukları hurda otobüsü ev haline çevirebileceklerini söyler. Kamil başta itiraz etse de başka çareleri yoktur. Otobüsün içine yerleşirler.
Ailenin içine sığındığı otobüs aslında evsizlerin geceledikleri yerdir. Yönetmen Muammer Özer, neoliberal dönüşümle birlikte giderek yoksullaşan yığınların en altta kalan evsizlerinin durumunu bu sahneyle izletir. İş bulamayan, başlarını sokacak bir evi de olmayanlar teselli olarak başka alışkanlıklara sığınmaktadırlar. Neoliberalizmin büyük tahribat ve yıkımının yarattığı yoksulluk, bu durumdaki insanları bütünüyle güvencesiz bırakmıştır. Evsizlerin tacizinden çekinen Kamil onlara para vererek uzaklaşmalarını ister. Kamil ve Emine böylece hiç tanımadıkları kentin yeni bir yüzünü daha öğrenirler. 
